A A A

Automatyka elektrycznego pieca łukowego

Z punktu widzenia technologii najbardziej właściwym sposobem prowadzenia elektrycznego pieca łukowego byłoby prowadzenie go według parametrów cieplnych. Rozwiązanie układu automatyki, opartego na pomiarze temperatury lub ilości doprowadzonego ciepła, jest jednak niemożliwe, głównie ze względu na niemierzalność tych parametrów w warunkach pracy pieca łukowego. Zaburzeniami, które zakłócają pracę pieca łukowego są: zmienna długość łuku, powstająca wskutek topnienia wsadu lub zużycia elektrod, przypadkowe zwarcia wywołane ruchem wsadu, a pociągające za sobą konieczność natychmiastowego podniesienia elektrod, wahania napięcia, zmiany przewodności elektrycznej wsadu i inne. Wszystkie te zaburzenia winny być wyrównane odpowiednim przesunięciem elektrody (elektrod). Najbardziej rozpowszechniony jest. sposób nastawiania elektrod na stały stosunek napięcia do prądu, czyli na stałą impedancję.

Ten sposób regulacji ma tę zaletę, że zaburzenia występujące w obwodzie jednej elektrody są wyrównywane przez regulator przyporządkowany tej elektrodzie, bez zakłócania pracy pozostałych. Regulacja Z = const jest ponadto korzystna przy współpracy ze słabymi i przeciążonymi, zasilającymi sieciami elektrycznymi: chwilowe zmniejszenie napięcia zasilania pociąga za sobą zmniejszenie prądu J i odciążenie sieci.

Do napędu elektrod stosuje się silniki elektryczne lub hydrauliczne. Z napędami elektrycznymi prądu stałego współpracują zazwyczaj wzmacniacze elektromaszynowe (amplitudy lub podobne), z napędami prądu zmiennego — wzmacniacze magnetyczne, a z siłownikami hydraulicznymi — elektrohydrauliczne wzmacniacze suwakowe. Na rys. 91 pokazany jest układ automatyki, oparty na systemie elektrohydraulicznym. W urządzeniu tym siłownik tłokowy 1 jest sterowany wzmacniaczem suwakowym 2, którego suwak uruchamiany jest wstępnym wzmacniaczem hydraulicznym 3. Suwak wzmacniacza wstępnego 3 jest uruchamiany elektrodynamicznym systemem 4. Jako ciecz przenoszącą siły w tym układzie stosuje się niepalny olej lub wodę z domieszkami. Suwak wstępnego wzmacniacza jest utrzymywany w położeniu centralnym za pomocą pola magnetycznego. Przez uzwojenie c systemu elektrodynamicznego przepływa prąd proporcjonalny do napięcia na elektrodzie 5, a przez uzwojenie d — prąd proporcjonalny do prądu płynącego przez elektrodę. Przewaga prądu w cewce c lub d powoduje przesunięcie suwaka wzmacniacza wstępnego i działanie siłownika hydraulicznego 1, przesuwającego elektrodę względem pieca 6. W obwodach pomiarowych napięć i prądów znajdują się oporniki 7 i 8, za pomocą których można nastawiać regulowany stosunek napięcia do prądu.