A A A

Pirometr optyczny dwubarwny

Działanie pirometru optycznego dwubarwnego polega na doprowadzeniu barwy mierzonego ciała do barwy białej takiej, jaką ma światło żarówki wzorcowej. Wykorzystuje się tu fakt, że ze zmianą temperatury £ zmienia się stosunek natężeń promieniowania czerwonego i zielonego. Np. w temperaturze 750°C stosunek ten wynosi 53, w 1750°C —4,3. Schemat pirometru dwubarwnego przedstawia rys. 43. Patrząc przez okular 1 widzi się obraz włókna 2 żarówki wzorcowej na tle ciała mierzonego, którego obraz uzyskuje się dzięki obiektywowi 3. Przez żarówkę płynie prąd ze źródła 4. Powinien on mieć wartość ściśle określoną (znamionową), aby światło żarówki mogło służyć jako wzorzec. Taką wartość prądu uzyskuje się przy pomocy opornicy 5; wartość natężenia odczytuje się na miliamperomierzu 6. Teraz obraca się sprzężonymi klinami barwnymi 7 czerwonym i zielonym) tak długo, aż barwa obrazu ciała badanego uzyska barwę żarówki wzorcowej. Dla uzyskania tej samej intensywności barwy dalszą regulację prowadzi się przez obrót klinem szarym 8. Na obwodzie klinów dwubarwnych znajduje się podziałka, na której odczytuje się rzeczywistą temperaturę ciała. Na podziałce klina szarego odczytuje się tzw. temperaturę czarną, tj. taką, jaką miałoby ciało doskonale czarne wysyłając takie promieniowanie, jak ciało badane. Taką temperaturę otrzyma się przy pomiarze pirometrem optycznym jednobarwnym. Jest ona niższa od temperatury rzeczywistej, gdyż nie ma ciał doskonale czarnych. Im ciało badane bardziej odbiega od ciała doskonale czarnego, tym różnica temperatury rzeczywistej i czarnej jest większa.

Pirometrów optycznych dwubarwnych używa się do pomiaru temperatury powierzchni ciał w zakresie od 700 do 2000°C. Są dokładniejsze od jednobarwnych, lecz prawdziwość pomiaru zależy w dużym stopniu od wrażliwości na barwy, oka osobnika obsługującego przyrząd. Nie można używać tych pirometrów do pomiarów ciągłych bez obsługi.