A A A

Układ kontrolno-pomiarowy czadnicy hutniczej

Układ kontrolno-pomiarowy czadnicy produkującej nie oczyszczony półwodny gaz gorący Czadnice takie oddają gaz do odbiorcy znajdującego się w niewielkiej odległości. Pomiary mają na celu kontrolę prowadzenia czadnicy pod względem jakościowym i ilościowym, gdyż zazwyczaj wydajność czadnicy dostosowuje się do chwilowego zapotrzebowania gazu przez odbiorcę.

Kontrola ciągła obejmuje (rys. 92) nieprzerwane pomiary:

la—b Ciśnienia gazu opuszczającego czadnicę.

2a—b Ciśnienia powietrza doprowadzanego pod czadnicę.

6a—b, 7 Ciśnienia pary wytwarzanej w płaszczu czadnicy.

3a—b Natężenia przepływu powietrza doprowadzanego pod czadnicę.

8 Ilości wody doprowadzanej do czadnicy.

4a—b Temperatura gazu opuszczającego czadnicę.

5a—b Temperatura mieszanki parowo-powietrznej doprowadzanej pod czadnicę.

Poboru ciśnienia gazu dokonuje się rurką impulsową umieszczając jej otwarty koniec (czujnik) w przewodzie gazowym w odległości kilku metrów od szybu. Gaz w tym miejscu zawiera znaczne ilości par smoły, pary wodnej i pyłu. Aby rurka impulsowa nie zatykała się, ma ona średnicę co najmniej 25 mm, prowadzona jest z dużymi spadkami, aby ułatwić spływ zanieczyszczeń do zbiorniczków kondensatu. Miernikiem jest manometr puszkowy, wskazujący lub rejestrujący.

Ciśnienie powietrza mierzy się pobierając impuls sprzed kryzy pomiarowej. Rurka impulsowa ma średnicę ok. 15 mm, gdyż nie grozi jej wówczas zanieczyszczenie. Miernikiem jest manometr puszkowy wskazujący lub rejestrujący. Ciśnienie pary wytwarzanej w płaszczu czadnicy pobiera się do pomiaru ze zbiornika. Ze względu na przepisy kotłowe oprócz manometru rejestrującego jest zainstalowany na zbiorniku manometr wskazujący. Oba manometry są typu sprężynowego z rurką Bourdona.

Natężenie przepływu powietrza zgazowania mierzy się przy pomocy kryzy dławiącej. Miernikiem jest rejestrująca waga pierścieniowa. Jeżeli czadnica wytwarza gaz dla pieca martenowskiego, wskazania wagi pierścieniowej przekazuje się przez przemiennik jako wielkość elektryczną na przyrząd wskazujący, umieszczony przy stanowisku wytapiacza. Ponieważ natężenie przepływu gazu produkowanego przez czadnicę jest proporcjonalne do natężenia przepływu powietrza zgazowania, mierniki mają często podziałki wyskalowane w Nm3 gazu/godz. Przyjmuje się zazwyczaj, że 1 Nm3 powietrza odpowiada 1,58 Nm3 gazu.

Ponieważ powietrze zasysane przez wentylator jest w hutach bardzo zapylone, ostre krawędzie kryzy stępiają się i kryza stopniowo powiększa swój otwór. Wskazania są wtedy fałszywe (za małe). Kryzy należy kontrolować co parę miesięcy i w razie potrzeby wymieniać. Natężenia przepływu gorącego gazu mierzyć nie można, gdyż smoła natychmiast zniekształci profil zwężki. Ilość wody doprowadzanej do czadnicy mierzy się ilościomierzem objętościowym. Jeżeli przez ilościomierz przepływa tylko woda zasilająca płaszcz kotłowy, to ilość wody jest równa sumie ilości wyprodukowanej pary i ilości odmulin. Temperaturę gazu opuszczającego czadnicę mierzy się termo- elementem NiCr-Ni umieszczonym w rurociągu gazowym kilka metrów od szybu czadnicy. Termoelement musi znajdować się w bardzo szczelnej osłonie, aby nie dopuścić do bezpośredniego zetknięcia gazu z drutami termoelementu. Dlatego też osłona jest zwykle z metalu. Miernikiem jest rejestrujący miliwoltomierz z podziałką wyskalowaną w °C.

Temperaturę mieszanki parowo-powietrznej mierzy się termometrem oporowym. Jego czujnik umieszcza się pod rusztem czadnicy w komorze, przez którą płynie mieszanka. Czujnika nie wolno umieszczać bezpośrednio za wlotem pary do rurociągu powietrznego, gdyż wtedy wskazania termometru będą za wysokie. Miernikiem jest rejestrator typu logometru. Jeżeli w niewielkiej odległości od siebie pracuje kilka czadnic, to stosuje się wielopunktowe logometryczne rejestratory temperatur, do których są przyłączone termometry oporowe z kilku czadnic równocześnie. Podobnie postępuje się łącząc kilka termo- elementów z jednym wielopunktowym rejestrującym miliwoltomierzem.